Gisteren liepen mijn vriend en ik vanaf Amsterdam Centraal richting ons appartementje. Al lopend over de Single fietste er een man langs die hard aan het meezingen was met de muziek die vanuit zijn Ipod in zijn oren klonk. 'Ik vind het leuk als mensen op de fiets zingen' zei ik tegen Daniel. Waarop hij antwoordde: 'Ja, ja eigenlijk wel he, het heeft iets onbezorgds over zich.' En toen begon ik na te denken. Wat hij zei, was exact wat ik bedoelde; alleen kon ik het zelf niet zo goed verwoordde.
Niet gehaast, omdat je snel thuis moet zijn of te laat bent voor een afspraak, niet gefrustreerd, omdat het verkeer tegen zit, maar gewoon zingend op de fiets, geen zorgen, geen gedachten, gewoon de muziek die je leidt naar waar je heen wil.
Zorgeloosheid is iets prachtigs, als je er zo eens over nadenkt. De afgelopen maanden is het woord zorgeloosheid weinig in mijn vocabulaire voorgekomen. Scriptie, tentamens, verhuizing, wennen, missen. En natuurlijk maak ik me nog steeds over sommige dingen zorgen. Tentamens die er weer aankomen, wat wil ik volgend jaar gaan doen en hoe kan ik de vriendin voor mijn vriendinnen blijven die ik was, toen ik in Groningen woonde. Onzekerheden, frustraties, huilbuien. Dat gebeurt. Dat hoort erbij.
Maar dan, af en toe, even mijn fiets pakken, Ipod opzetten, richting het Vondelpark of door de Negen Straatjes, zingend, lachend. Even alles van me af laten glijden. Ik ben een gelukkig mens. Ik heb mensen om me heen die van me houdt, ik woon in een appartement in hartje Jordaan, waar iedereen vriendelijk is, ik heb een vriend die na 2 jaar nog steeds bij me is, ik voel me goed, ik ben gezond, gelukkig. Alle anderen dingen zijn soms zó relatief. Wat ik nog wil bereiken, komt wel. Dat het wennen is, dat is normaal. Dat ik de hele stad niet in één keer ken, ook. Dat ik mijn vriendinnen en bovenal mijn familie mis, dat hoort erbij. Mijn moeder zou gezegd hebben: Het komt goed, altijd. Zoals je hier hebt gestraald, zal je daar ook stralen.
Het is goed even te relativeren en te overdenken wat je allemaal hebt. Want dat leidt je tot waar je wil zijn, zorgeloosheid.
Zorgeloosheid is voor mij parallel aan genieten. Genieten van het leven, van de dagen die je hebt, van de liefde die je krijgt.
Al is het soms nog zo klein, in elke dag vind ik wel een geluksmomentje. Mijn advies: Hou ze vast en neem ze mee, voor de rest van je leven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten